Við sækjum jólatréð

Hér á þessum bæ er engin hefð með jólatréð. Stundum notum við plast tréð sem okkur var gefið um árið notað. Það er svo raunverulegt að það fellir plast -barrið og þarf að ryksuga allt þegar það hefur verið skreytt og sömuleiðis þegar það er tekið niður í janúar. Stundum höfum við keypt jólatré af góðgerðarsamtökum en 2012 fórum við og sóttum tré í Vindáshlíð. Það var svo gaman og þetta árið langaði okkur til að endurtaka leikinn. Daginn sem auglýst var opið í Hlíðinni gerði brjál-veður svo ekkert varð úr en þar sem kona þekkir konu var leyfi fengið til að fara á eigin vegum, bara leggja inn á reikning Vindáshlíðar fyrir trénu.

Lögðum af stað í myrkri og mætt við sólarupprás. Ahhh, Hlíðin mín fríða.

Brunakuldi, -7c logn og snjór.

Hittum vinafólk og samnýttum bílkerruna fyrir trén.

Vorum með nesti og heitt í brúsa. Umm, yndislegt. Held að allir hafi verið nokkuð sáttir en þreyttir, Litlimann lagði sig meira að segja í bílnum á heimleið.

Nú bíður jólatréð úti á palli og við inni í hlýjunni að hlaða batteríin fyrir næsta verkefni.

Þar til næst,

XXX

 

Posted with Blogsy

...og bleik húfa

Fékk hugmynd að húfu...ætlaði reyndar ekki að gera meira af röndóttu í bráð eftir jarðarberjapeysuna en...

...hafði hugsað mér eitthvað í líkingu við þetta...

...þolinmæðin var bara búin og ég læt þetta duga. Voða sæt samt og hef fulla trú á að litla hnátan sem fær húfuna sprengi krúttstuðulinn með þessa á kollinum.

Þar til næst

 

 

Posted with Blogsy

Bleikur dagur

 

Posted with Blogsy

Sumarbyrjun

Dagarnir líða hratt þegar maður hefur nóg að gera og hér hefur ekki verið neinn skortur á verkefnum.

Í maí brugðum við okkur til New York og gistum hjá afkomendum frænku sem flutti af skerinu kringum 1950. Það er svo gaman að geta, með aðstoð internetsins að styrkja ættarböndin.

Að sjálfsögðu var farið í helstu fatabúðirnar en svo var slappað af í bakgarðinum og borðaður góður matur, sem nóg er af í henni Ameríku.

Almenn heimilisstörf taka líka sinn tíma.

Í maí var tekið tekið til í eldhússkápum og þá birtust smekkir sem mér voru gefnir þegar börnin voru lítil. Ég varð auðvitað að prófa að gera mína eigin og

hér er mín útfærsla af smekkjunum.

Ég er alltaf með mörg handavinnuverkefni í gangi - sumir segja allt of mikið - en það er svo þægilegt að hafa ólík verkefni eftir því hvernig skapi ég er í. Stundum langar mann bara til að gera hugsunarlaust slétt prjón sem þægilegt er að hafa í töskunni þegar manni leiðist. Ég er sko nefnilega ekki með smartsíma í töskunni sem glepur.

Þessi skokkur er búinn að vera að þvælast með mér í töskunni síðastliðna tvo mánuði.

Uppskriftina má nálgast á Ravelry.com ókeypis undir nafninu Little sister´s dress.

Þar til næst

x

Á aðventu

Ég er búin að vera að stússast sitt lítið af hverju síðustu daga. Eitt kvöldið, svona þegar ég var að bursta tennurnar fyrir svefninn, fékk ég hugmynd. Ég varð að búa til "mandölu" eins og Lucy í Attic24 var að gera í sumar. En hvað hef ég við enn einn pottaleppinn að gera? Júbb, hann skyldi vera botninn á innkaupatuðru. Sem sagt, verkefni sem er í poka í töskunni sem fer með um allt. Ágætt t.d. þegar ég bíð eftir Litlamann á sundæfingu og á kaffistofunni í vinnunni.

Nema hvað. Þá vantar mig meira garn og þá dró ég fram fínu, flottu garnvinduna mína sem Húsbóndinn gaf mér óvænt í síðasta mánuði. Besta gjöf sem ég hef fengið lengi.

Nú svo eru það smáfuglarnir. Mér finnst svo yndislegt að fylgjast með þeim út um eldhúsgluggann þegar ég er að vinna eldhússtörfin. Ég hef keypt poka með fuglafóðri en bætt svo við niðurskornum brauðendum, eplum eða mylsnunni úr botninum á cornfleksinu. Svo er voða vinsælt hjá fuglunum að bæta við svolítilli fitu til dæmis þeirri sem kemur þegar maður steikir kjöt. Fuglarnir sem koma við hjá mér eru starrar, þrestir og snjótittlingar.

Hér á þessu heimili er ekki hefð fyrir því að standa á haus í bakstri á aðventu. Ég hef þó alltaf bakað einu sinni á aðventu piparkökur, svona meira fyrir börnin gert. Og þetta hefur alltaf verið skemmtilegt. Þetta árið var það bara Litlimann sem hafði áhuga á að taka þátt en skemmtilegast fannst honum uppvaskið.

Og þennan þriðja sunnudag í aðventu sitjum við Litlimann saman með barnaefnið í sjónvarpinu í bakgrunni meðan aðrir fjölskyldumeðlimir kúra undir sæng.

Hann að kljást við púsluspil frá jólasveininum og ég að hekla snjókorn. Yndislegt.

 

 

 

 

 

 

Posted with Blogsy

Endurvinnsla

Eftir vinnu á föstudögum kem ég stundum við í nytjamarkaðinum. Litlimann fær hundraðkall og má velja sér eitthvað í krakkahorninu á meðan ég vafra um og skoða draslið dótið sem fólk telur sig ekki þurfa lengur. Fyrir síðustu helgi var opnaður sérstakur jólanytjamarkaður og þar voru þessar fallegu bláu jólakúlur. Ég tók þær upp og þá kom í ljós þessi undarlega bílaframleiðenda merking. Úr búðinni fór ég tómhent en um helgina læddist að mér hugmynd...

 

...og eftir vinnu á mánudag nældi ég mér í einn kassa, takk fyrir pent. Og hafðist handa...

 

 

Uppskriftina má finna í Maríu heklbók en ég þurfti aðeins að breyta henni því að ég náði ekki að þekja kúluna með góðu móti. Húsbóndanum fannst þetta pínulítil geggjun en bað mig um að halda einni kúlunni naktri því hann var alveg meira en til að skreyta með merki volkswagen.

 

 

 

 

Posted with Blogsy

Hversdags...

Heimanám hjá Litla mann og sunddrottningunni unnið við eldhúsborðið. Ég aftur á móti bæti við pilsið góða nýrri heklaðri dúllu. Pilsið er notað 1x á ári sem auðvitað er bölvuð vitleysa. Þörf á að minna á mikilvægi skimunar og eftirfylni gagnvart krabbameini alla daga ársins.

 

Posted with Blogsy

Ívaf

"Orðið er mjög íslenskt og vísar í aldagamla þekkingu sem var mikilvæg fyrir afkomu okkar, vefnaðinn eða þann þráð, ívafsþráðinn, sem myndar bindingu við uppistöðuþræðina í vefstólnum þannig að úr verður voð, sem er einn mikilvægasti þátturinn í tilveru manneskjunnar, það að eiga voð í fatnað. Orðið hefur ljóðræna íhlutun og það bindur saman orð, stemmningu eða merkingu og myndar heildræna sýn, eins og t.d…. með léttu ívafi, ….blandað ívafi, ….. matur með indversku ívafi, …… með Harry Potter ívafi o.s.frv. Það lætur lítið yfir sér en myndar stóra samstæða heild í íslensku máli …… með ívafi …. þá þarf ekki að segja meir, það skilst við hvað er átt. Þó segir það kannski ekki alla söguna, það vinnur á, eins og framgangur vefnaðarins, orðið hvetur þannig til skapandi hugsunar, maður þarf að ímynda sér, vefa sinn eigin vef, til að átta sig á niðurstöðunni og þannig er líka orðið, ívaf, ófyrirsjáanlegt."

Það er sérkennilegt hvað það er stundum erfitt að koma frá sér því sem maður vill segja. 

Það reynist enn erfiðara fyrir mig að skrifa hugsanir niður. 

Hvað þá að birta það hér í litla horninu á alheimsvefnum. 

Því er ekki er hægt að neita að sumarið á þessum bæ hefur verið nokkuð strembið. Það er margt sem hefur áhrif. Börnin eru að vaxa úr grasi og taumurinn verður sífellt lengri. 

Prinsessan á bænum fer á næstu dögum til höfuðborgarinnar til að byrja nám í framhaldsskóla og í frekara dansnám. Hún fékk "fullorðinsvinnu" í sumar sem þýðir að hún þarf að standa sína plikt. Það er sko ekkert elsku mamma þar. Hún hefur líka verið að læra á bíl og hún finnur þar, held ég, aukið frelsi. Þá er bara að vona að hún kunni að höndla það og að það sem hún hefur lært í heimahúsum muni fylgja henni í því sem hún tekur sér fyrir hendur.

Miðjubarnið, sunddrottningin, er lika að fullorðnast. Er að komast á fermingaraldurinn. Það er nú ekkert smávegis. Það sem af er þessu ári er hún meira að segja búin að fara út fyrir landsteinana þrisvar sinnum án okkar. Tvær keppnisferðir og ein æfingaferð með sunddeildinni. Eitt landsliðsverkefni í sundi, hvorki meira né minna. Mitt hlutverk er sem áður að fylla á ísskápinn og þvo þvotta. Ég get sko alveg fullvissað ykkur um að hér er þvottavélin mikið notuð þegar æfingarnar hjá henni eru í kringum 12 á viku. Slatti af handkæðum það.

Litlimann er líka að hefja nýjan leikhluta. Hann hætti í leikskólanum í júní og ætlar að byrja í 1. bekk eftir nokkra daga. Elsku litli drengurinn minn orðinn svo stór. Hann er voða spenntur fyrir þessu öllu saman en á sama tíma skilur hann (skiljanlega) ekki þetta alveg. Að fara einn í skólann. Passa upp á dótið sitt sjálfur. Eignast nýja vini með gleði og sorgum sem fylgir vináttu.

Hvar stend ég svo? Nú er nýtt skólaár að hefjast í kennslu. Hvaða breytingar verða? Af gefinni reynslu er hvert skólaár sérstakt. Nýjir nemendur, nýjir samstarfsmenn og nýtt umhverfi sem er sífellt að breytast. Það sem þótti ágætt í gær er ekki endilega það besta á morgun.

Þannig er nú það. Breytingar. 

Ívaf...

...orðið hvetur þannig til skapandi hugsunar, maður þarf að ímynda sér, vefa sinn eigin vef, til að átta sig á niðurstöðunni og þannig er líka orðið, ívaf, ófyrirsjáanlegt."

                                                                      Fegursta orðið

Ögn 

Oggupínulítið teppi sem ég drattaðist til að ganga frá endum á, hekla kant, þvo og taka mynd af í kvöldsólinni. 

Stærð: 55x70 cm

Garn: Kambgarn

Uppskrift: Dúlluna er hægt að finna á netinu 

en kanturinn er úr bókinni Around the corner, crochet borders eftir Edie Eckman.

Sumarfrí

Ég hef ekki miklar væntingar til góðrar veðráttu á pallinum hér heima.

Ég stóðst þó ekki mátið og keypti mér stórglæsilega sumarstóla til að hafa við

gamla sófaborðið frá tengdó. Kannski verður hægt að drekka morgunkaffið í morgunsólinni einn dag án húfu og vettlinga þetta sumarið. Kannski.

Okkur tókst nú samt eitt síðdegið að skella í okkur vöfflum í skjóli hússins milli þess sem bletturinn túnið var slegið. Ég meina það er barasta aldrei þurrkur (mjög svo blautur júní) og þegar styttir upp þá er sko vissara að draga út sláttuvélina. 

  

En þetta er svo sem allt í lagi, þetta veður. Það er alveg hægt að finna sér eitthvað að gera. Litlimann er búinn að vera í sundskóla núna í júní, svona rétt til að undirbúa hann fyrir skólasundið. Hann er búinn að vera voða duglegur og svei mér ef að hann er ekki sífellt að bæta tímann við að þurrka sér/klæða sig sjálfur. Það er allaveganna á hreinu að ég fer ekki með honum þegar hann þarf að bjarga sér sjálfur í 1.bekk.

Við fórum líka saman í golf á sunnudaginn var.

Litlimann var ófeiminn við að sveifla kylfunni sem reyndar var alltof stór fyrir hann.

Þessi mynd er eitthvað svo lýsandi fyrir alltjént  þessa ferð, Litlimann að berjast við að hitta boltann og húsbóndinn út í móa að leita að boltanum sínum...eða mínum!?!

Svo er líka hægt að dunda við ýmislegt sem er óklárað og/eða hefur setið á hakanum.

Ég hef verið að dunda mér við pínulítið heklað teppi. Það átti ekki að verða neitt, það er að segja ég var að kenna einni í vinnunni að hekla og brátt voru dúllurnar orðnar nokkrar svo að ég ákvað að drífa í að hekla þær saman.

Ég hef líka verið að lesa eitthvað annað en vinnutengt. Ég var að lesa Ljósmóðirin eftir Eyrúnu Ingadóttur. Alveg ljómandi góð bók sem er byggð á sögulegum grunni.

Mér finnst líka voða gaman að koma við í nytjamarkaðinum og þar leynist stundum gersemar. Ég meina ég fékk listaverkabókina um Luisu á 200 kr. Heppin ég. Ég sver það, bókin hefur ekki einu sinni verið opnuð. Ég hef lengi aðdáandi verka hennar og nokkrum sinnum gluggað í bókina á bókasafninu. Litirnir og myndefnið er svo frábært hjá henni. Svo er líka hægt að velta fyrir sér ferli hennar. Hvernig í ósköpunum stendur á því að hún var/er svo lítið þekkt? Það má velta því fyrir sér að ástæðan hafi kannski verið af því að hún var kona?

Það er líka stutt í léttlestrarefnið. Ég fann t.d. þetta gamla Burda prjónablað á nytjamarkaðinum. Útgefið 1982. Ég á svo sem ekki eftir að gera neitt úr því frekar en úr Lopabæklingunum sem ég fékk sent frá aldraðri frænku sem var handmenntakennari. Henni var hugsað til mín því að nú er hún að losa sig við uppskriftirnar/handavinnubækurnar og var svo ánægð með prjónaða sjalið sem ég sendi henni á aðventunni. Því miður er hún að verða alveg blind og getur ekki lengur gert handavinnuna sína. Aww...

Þetta er allavega fjársjóður í mínum huga og verður geymt sem slíkt. 

Mánuðurinn sem leið

Maí hefur gjörsamlega flogið áfram og það er kominn júní.

Ég hef ekki gefið mér tíma til að taka til í garðinum en merkilegt nokk

virðist eitthvað koma upp ár eftir ár.

Líka stjúpurnar sem eiga að vera einærar.

Ég hef nú meira verið að njóta veðursins.

Hef til dæmis farið í hjólatúra með Litlamann sem er 

nýbúinn að læra að hjóla án hjálpardekkja.

Fór í afmælisboð bæjarins en leikskólabörn allra leikskóla Reykjanesbæjar 

voru búin að búa til heljarinnar veislu. Eins og alltaf eru leikskólarnir með á

hreinu hvernig á að gera hlutina almennilega og flotta.

Síðan hefur ekki farið fram hjá manni kjarabarátta.

Æji ég veit ekki...best að pæla ekki of mikið í því.

Svo fór ég á sýningu í Ráðhúsi Reykjavíkur, Handverk og hönnun.

Þar freistaðist ég til að kaupa mér handspunnið, handlitað garn úr Borgarfirðinum.

Er með pínulitla hugmynd hvað ég ætla að gera við það,

sjáum til hvað verður.

Og síðan ég lauk við enn eitt sjalið.

Það er svolítið hippalegt en svei mér þá ef það á ekki 

eftir að verða uppáhaldssjalið.

Garnið er Cascade 220 og uppskriftin er úr Maríu heklbók.