Brighton

Jæja gott fólk. Ég fór í helgarferð með vinnunni í apríl til Brighton. Mikið svakalega var gaman, ég hafði engar væntingar, mætti bara á staðinn til að njóta.

Veðrið var gott alla dagana, þungbúið en létti til inn á milli. 

Götur og búðargluggar voru fallega skreytt, það kom skemmtilega á óvart

Sumar götur höfðu fullt af fólki og varningi frá búðum sem flæddu út á stétt en svo voru aðrar þar sem ekki var hræða á ferli.

Hótelið okkar var alveg frábærlega vel staðsett, stutt í allt og aldrei þörf á að nota leigubíl eða strætó.

Ströndin var til dæmis í 5 mínútna göngu frá hóteli.

Það var allt einhvern veginn svo afslappað, voffar á barnum og íkornar í almenningsgarði.

Allir fengu nóg að borða og drekka :)

Allskonar búðir heilluðu mig og ferðafélagana. 

Auðvitað keypti ég garn sem minjagrip. Hlakka til að gera eitthvað flott úr því. Ég gleymdi að taka myndir úr garnbúðinni en heimasíðan er YAK í Brighton

Kastalann má enginn láta fram hjá sér fara og vel þess virði að borga sig inn til að skoða herlegheitin innandyra.

Ekki spurning: ef þig langar til að fá England beint í æð þá er Brighton málið :)

Þar til næst

x

Ævintýri

"Mestu vonbrigði okkar í lífinu spretta af tækifærum sem gengu okkur úr greipum og áhættu sem við tókum ekki."

Það var akkurat þetta sem gerði útslagið með að ég ákvað að ég yrði að fara til að horfa á sundgarpinn minn keppa á ólympíuhátíð æskunnar sem haldin yrði í Georgiu.
Landinu. Ekki fylkinu.

Það var alveg fyrirsjáanlegt að þetta yrði ævintýri þar sem ég reyndi að afla mér upplýsinga um borgina Tbilisi áður en farið var af stað en það var svo sem ekki úr miklu að moða. Eitthvað um að landið hefði verið hluti af fyrrverandi rússaveldi og ætti sér mikla sögu.
En hér er ferðasagan í stuttu máli:

Eitthvað voru Georgian airlines búnir að undirbúa sig fyrir hátíðina því svona leit flugvélin út sem við flugum með frá Amsterdam. Ekki slæmt flug en kannski ekki það sem við erum vön. Eða eins og húsbóndinn orðaði það svo pent: "Hvað draga þeir upp úr töskunum næst? Hænur?

Hótelið. Já ekki svo slæmt. Blessunarlega var okkur úthlutað herbergi á 4. hæð þar sem umferðargnýrinn var mikill frá götunni, en aðeins minni á fjórðu...og þessa viku sem við vorum þarna gátum við ómögulega lokað glugganum. Nú, hvers vegna töluðuð þið ekki við starfsfólkið? Tja, þarna komumst við fyrst að því að í Georgiu talar fólk almennt ekkert annað en georgísku. Sumir tala jú rússnesku en æ...við vorum svo ryðguð í henni ...

Ólympíuhátíð æskunnar. Greinilegt var að íbúarnir höfðu gert sitt besta við undirbúning og flest mannvirkin voru splunkuný. Keppnislaugin var t.d. tekin í notkun í maí síðastliðnum. 

Setningarhátíðin var stórglæsileg. Það kitlaði aðeins Íslendingsstoltið að sjá íslenska fánann borinn inn á leikvanginn. Eina sem skyggði á setninguna var að það var ekki alveg farið eftir öryggisstöðlum þegar flugeldum voru skotið á loft. Litlu mátti muna að þeir kveiktu bara í öllu klabbinu.

Það var vel búið að keppendum. Þeir voru lokuðu þorpi með gæslu og alltaf þegar þeir fóru á milli staða í rútu voru þeir í lögreglufylgd með blikkandi ljósum. Sunddrottningin mín stóð sig vel miðað við frekar töff aðstæður. En hún bætti tímann sinn í einu sundi og er reynslunni ríkari.

Svo var það borgin Tbilisi. Alveg mögnuð. Ég hefði viljað hafa meiri tíma til að skoða mig betur um. Við vorum þarna í lok júlí og hitastigið var alveg hreint ærandi, milli 34- 43°c alla daga. Erfitt að vera lengi útivið í einu og frekar auðvelt að villast þar sem götumerkingar ekki sem bestar... eða skrifað á óskiljanlegu tungumáli.

Síðan var það allt hitt. Maturinn, menningin og götusalarnir. Allt svo öðruvísi og spennandi.

Tbilisi, Georgia. Bara ævintýri.

Þangað verð ég að komast aftur.

xxx

Sólbrekkuskógur

"Niðurhalið" kláraðist bara alveg í júní. En nú er ég komin í sumarfrí og þá verður hlaðið aftur.

Þar til næst

x

Sumarbyrjun

Dagarnir líða hratt þegar maður hefur nóg að gera og hér hefur ekki verið neinn skortur á verkefnum.

Í maí brugðum við okkur til New York og gistum hjá afkomendum frænku sem flutti af skerinu kringum 1950. Það er svo gaman að geta, með aðstoð internetsins að styrkja ættarböndin.

Að sjálfsögðu var farið í helstu fatabúðirnar en svo var slappað af í bakgarðinum og borðaður góður matur, sem nóg er af í henni Ameríku.

Almenn heimilisstörf taka líka sinn tíma.

Í maí var tekið tekið til í eldhússkápum og þá birtust smekkir sem mér voru gefnir þegar börnin voru lítil. Ég varð auðvitað að prófa að gera mína eigin og

hér er mín útfærsla af smekkjunum.

Ég er alltaf með mörg handavinnuverkefni í gangi - sumir segja allt of mikið - en það er svo þægilegt að hafa ólík verkefni eftir því hvernig skapi ég er í. Stundum langar mann bara til að gera hugsunarlaust slétt prjón sem þægilegt er að hafa í töskunni þegar manni leiðist. Ég er sko nefnilega ekki með smartsíma í töskunni sem glepur.

Þessi skokkur er búinn að vera að þvælast með mér í töskunni síðastliðna tvo mánuði.

Uppskriftina má nálgast á Ravelry.com ókeypis undir nafninu Little sister´s dress.

Þar til næst

x

Gluggaveður

Því miður er veðrið ekki að lagast, enn blautt og svakalega þungbúið alla daga. Þessa fáu stundir sem hefur stytt upp hef ég þó farið í stuttar ferðir og verið komin heim aftur fyrir kvöldmat. Á safnadaginn fórum við mamma og Litlimann út í Gróttu og skoðuðum Nesstofu. Það var áhugavert að skoða og Litlimann hafði gaman af smáverkefnum sem Þjóðminjasafnið hefur útbúið fyrir yngstu gestina.

Annan dag fórum við í Álafosskvosina. Við gengum um og Litlimann naut sín svolitla stund í leiktækjum og síðan fórum við og fengum okkur að borða á kaffihúsinu í Kvosinni.  

Sniðugt var að á boðstólnum var mjög góður ofnbakaður fiskur þar en við borðuðum  á Tveir vitar í Garðinum nokkrum dögum seinna og þar var líka boðið upp á fisk. Ég vona bara að þetta verði meira stefnan á íslenskum veitingastöðum, að þeir bjóði upp á góðan fisk. Ég meina það er verið að kvarta undan skorti á nautakjöti, því ekki þá að bjóða upp á fisk sem við eigum nóg af. Ennþá.

Annars eru dagarnir fljótir að líða, það er nóg að gera hér heima svona eins og að taka til í geymslunni. Almenn heimilisstörf eru líka þarna, ekkert sumarfrí með það.

Prinsessan fékk vinnu í frystihúsi í Garðinum svo að það er nóg að gera að koma henni til og frá vinnu. Hún hefur verið að mæta suma morgna fyrir kl. 6.00 og koma heim um miðnætti. Þá er ekki um neitt annað að ræða en að skutla henni.

Þetta hefur í för með sér að það er hægt að fá smá frið við handavinnuna á furðulegustu tímum.

miðvikudagur kl. 06.00

Prjónaskapurinn hefur líka náð nýjum hæðum ;)

Sumir eru að prjóna borðtuskur en ég ...

....prjóna utan um golfkylfur.

Jebb, alveg orðin klikk ;)