Haltu áfram að læra svo lengi sem þú lifir

Börn eru frábær í þessu, að læra eitthvað nýtt. Ég fór með Litlamanni í sveitaferð með leikskólanum hans. Oh, hann var svo spenntur. RISA stór rúta, meira að segja tvær, fór með okkur á vit ævintýranna. Þetta var allt svo spennandi. Þegar í sveitina var komið voru dýrin skoðuð fyrst...

hundurinn og hænurnar voru svolítið spennandi...

en það var ekki það sem þurfti að kanna sérstaklega heldur bæjarlækurinn...

"Hvað er nú þetta eiginlega?" 

Ég hef verið líka í minni eigin könnunarferð í hekli og prjóni. Eiginmaðurinn spurði mig hvað ég væri að búa til. "Ég hef ekki hugmynd um það" svaraði ég. Ég hef ekki verið að búa til eitthvað sérstakt, bara að gera prufur. Og það er þrennt sem ég er búin að læra:

1. Hekla saman dúllur án þess að klippa á garnið. Það var rökrétt afleiðing að læra það eftir raunir mínar með alla endana með síðasta teppi sem ég gerði. 

2. Fitja upp lykkjur fyrir prjón með heklunál. Tja, það var bara eitthvað sem ég rakst á þegar ég var að vafra á veraldarvefnum og varð bara að prófa.

Þetta gula stykki er afrakstur þeirrar vinnu. 

Algjörlega tilgangslaus tuska en gæti orðið grunnur að einhverju meira. Kannski trefill? Eldhúsgardína? Pils? 

3. Tvíbandprjón. Já, ég skellti mér að námskeið eina kvöldstund með nokkrum áhugakonum (eða svona meira pró!) af Suðurnesjum um prjón. Ég var pottþétt með minnstu reynsluna af prjóni þarna og viðurkenni fúslega að þetta var strembið. Og nú er bannað að fara að hlæja að stykkinu sem gert var á ÞREMUR klukkutímum...

Fram eða...

...aftur

Sko, þetta er sama stykkið, en báðar hliðar  sléttar.  Ég hef ekki hugmynd um  til hvers ég ætla að nota þessa færni heldur en skítt með það. Það er bara svo gaman að læra eitthvað nýtt.

Blómaábreiða

Það fer ekki á milli mála, ég er farin að bíða eftir sumrinu og ég get svoleiðis svarið það að það kom á fimmtudaginn síðasta. Þá gat ég drukkið kaffið mitt úti í garði. Já með góðum vilja var það hægt, ég held að hitinn hafi farið í 10°c. Þvotturinn á snúrunni, grillið komið út á sinn stað og trén farin að bruma.

Og þá er ekki úr vegi að frumsýna nýjasta heklverkefnið mitt. Ekki það að ég hafi byrjað á því fyrir stuttu, neihei, ég byrjaði á því fyrir einu ári síðan. Gerði nokkrar dúllur í einu og tók svo pásu. Meginástæðan fyrir því er sú  að ég hafi ekki alveg verið búin að hugsa til enda hvernig ég ætlaði að festa dúllurnar saman. Svo voru það allir endarnir sem þurfti að ganga frá, eina sem ég sagt um það er að þeir voru MARGIR. 

En svona líta sjötíu og tvær sexhyrndar dúllur út.

.

Gamalt og gott

Ég var að sjúga í mig nýju bókina Litfríður.

Litfríður hvetur til að endurvinna, endurbæta og já búa til eitthvað splunkunýtt úr þessu gamla.

Og ég barasta varð að prófa pínulítið sjálf:

1. Gamla lopapeysan sem tengdó prjónaði handa mér fyrir um 20 árum var farin að láta á sjá.
2. Lobban fór í þvottavélina á 40°c - viljandi! 
3. Gömlu lúnu járntölurnar voru klipptar af, það vantaði hvort eð er eina
4. Nýjar tölur settar á og festar með ferskjulituðu garni
5. Heklaði framan á ermarnar því að þær voru orðnar mjög slitnar fremst ...og voru kannski orðnar aaaðeins of stuttar eftir þæfinguna - úps!

Voila! Vonandi dugar peysan í önnur 20 ár.

Andlaus

Óþekkti embættismaðurinn

Oft spring ég á limminu.  Eins og eftir erfiðar vinnuvikur er barasta ekkert eftir í að búa til eitthvað nýtt. Stari út í bláinn með hendur í skaut. En hvað er það sem ég geri til að "peppa mig upp", hvað er það sem fær the creative juice flowing ?

• Að skipta um umhverfi. Ég þarf ekki mikið, skrepp aðeins í höfuðborgina, hendi brauði í hausinn á öndunum, horfi á mannlífið og nýt fallegra bygginga.

  

  Reykjavík apríl 2013

  
  

  

  Ráðhúsið 

  
  

  

  Tónlistarhúsið Harpa 

  
  

  

  Harpa 

• Horfi á imbann með öðrum augum. Furðulegt en satt þá er hægt að sækja innblástur á ótrúlegustu stöðum. Við Litlimann sitjum oft eftir leikskóla og vinnu og horfum saman á barnaefnið. Vinsælast þessa dagana eru Abney & Teal á CBBC. Hann nýtur þess að hlæja að uppátækjum þeirra en ég nýt fallegra myndanna. Kannski ætti ég prjóna trefil eins og þennan?

• Baka. Það er eitthvað svo róandi að skella í eina köku, hnoða gerbollur eða baka vöfflur. Það getur reyndar verið mjög frústerandi að vöfflujárnið hætti að virka og deigið límist við...en þá kemur elskulegur húsbóndinn sterkur inn og kaupir nýtt handa sinni húsfrú nær samdægurs.

Hollt og gott -  Hrákaka

• Vinafundur. Hitta vini sem gerist orðið allt of sjaldan. Ég skil bara ekkert í því af hverju maður gefur sér ekki meiri tíma í að hitta vinina sem hafa fylgt manni í gegnum súrt og sætt - í yfir 20 ár. Það er svo gaman að borða saman, spjalla um það sem manni liggur á hjarta, já og fá innsýn í líf hvers annars - við erum nú öll í sama streðinu.

Afgangar úr matarboði, kaldur ofnbakaður lax með stökku salati.

• Bækur. Bækur, tímarit og blogg veita mér innblástur. Kindillinn er góður, þar geymi ég t.d. uppáhalds blogg sem hafa áherslur á hugleiðingar sem eru góðar til andlegrar uppbyggingar. Pappírinn er samt alltaf bestur. Splæsti í tvær bækur nýverið Litfríður og Litríkar lykkjur úr garðinum. Báðar frábærar hvor á sinn hátt.

Nú svo er bara að vona að andinn hellist yfir mann, kannski á morgunn???

Eitthvað vönkuð

Þessi litla kanína er eitthvað vönkuð eins og ég...

...uppskrift hér.

Síðan síðast

Litli mann fékk hlaupabólu og það ekkert smávegis. Hann var meldaður veikur í 8 daga. Blessunarlega hefur hann verið heilsuhraustur hingað til en þessi veikindi tóku hraustlega á, úthaldið hjá honum var ekkert á áttunda degi en það er allt að koma.

Prinsessa #2 er alltaf að selja eitthvað til að safna í sundmótasjóðinn sinn. Nú síðast var hún að selja kartöflur, svo að hér hafa verið kartöflur í öll mál. Soðnar, kryddaðar, franskar, kartöflumús og síðast en ekki síst bökuð kartöflumús í ofni. Mmmm...

Öðru hverju er ég beðin um að skrautskrifa í bækur og kort. Það er alltaf jafn skemmtilegt en vinnan er mikil á bak við eitt kort. Ég vona bara að þiggjandinn kunni að meta það.

Ég var búin að einsetja mér að komast í bústaðinn eitthvað um páskana og það tókst. En það er lítið frí og afslöppun í því. Í vetur byrjaði ofn í stofunni að leka en sem betur fer er bústaðurinn svo illa einangraður í gólfinu að vatnið rann bara í gegn - já stundum er gott að byggt var af vanefnum fyrir 30 árum.

En semsagt...

...við skötuhjúin hjálpuðumst við að koma upp nýjum ofni ogLitlimann þvældist fyrir aðstoðaði á hliðarlínunni.

En meðan húsbóndinn dundar við að dytta að bústaðnum fer ég í gönguferðir um nágrennið. 

Þessa þrjá daga sem við dvöldum var yndislegt veður, hitinn um 5°c en vindkælingin var svolítil - reyndar brunakuldi þegar komið var upp á hól...

en vel þess virði þegar á toppinn er komið.

Biskupstungur 2013

Eftir að rafmagnið kom í bústaðinn er gott að geta setið á kvöldin við rafmagnsljós og lesið já eða prjónað. Ég lauk við þessa litlu nýburapeysu en þegar kemur að velja tölur fyllist ég alltaf valkvíða.

En þetta varð lokaniðurstaðan. 

Peysan er prjónuð frá hálsmáli niður og uppskriftin er fríkeypis á Ravelry sem nýburapeysa. En það er hægt að nálgast hana í stærri stærðum gegn nokkurra $ greiðslu.

En þar til næst þá hef ég augu mín til fjallanna...

Vordagur tvö

Ég var að leggja lokahönd á óróa í dag...

...og er svo sátt við útkomuna. Óróinn færir einhvern veginn sólina inn í stofu.

Hugmyndina fékk ég úr bók Edie Eckman. 

Ég á þegar þrjár bækur eftir hana og þær eru allar svo fallegar.